Aktualności i informacje 

Krzyżowanie lokalnych ras bydła z rasą holsztyńsko-fryzyjską, z jednej strony poprawiło wydajność mleczną (podwojenie wydajności), z drugiej jednak doprowadziło do marginalizacji ras niskoprodukcyjnych

Doprowadza ona do sytuacji, w której zwierzęta choć należą do tego samego gatunku i tej samej populacji (tego samego stada), zdecydowanie różnią się od siebie. Mogą to być różnice zarówno widoczne w fenotypie jak i w produkcyjności zwierząt.

Ponadto proces globalizacji oraz dynamiczna selekcja hodowlana ras wysokoprodukcyjnych, doprowadziły do zmniejszenia zmienności genetycznej oraz powstania depresji inbredowej. W praktyce jest to poważny problem dla hodowców zwierząt, gdyż efektem jest wiele niekorzystnych zmian, związanych ze spadkiem: wigoru, płodności, zdolności reprodukcyjnych oraz przeżywalności. Ponadto w genotypie zwierząt mogą ujawniać się wady genetyczne, powodujące wiele problemów zdrowotnych.

Działania ograniczające marginalizację

Działaniem ograniczającym marginalizację ras rodzimych w produkcji zwierzęcej, jest objęcie ich programami ochrony zasobów genetycznych.

W chwili obecnej w Polsce programy te są realizowane dla ponad 90 ras, odmian i linii zwierząt gospodarskich, w tym dla 4 ras bydła (polskiej czerwonej, białogrzbietej, polskiej czarno-białe i polskiej czerwono-białej). Do najbardziej pożądanych cech zwierząt gospodarskich należą: długowieczność, zdrowotność, płodność, plenność, wysoka jakość produktów jak również duża zmienność genetyczna.

Ponadto odtwarzanie oraz ochrona lokalnych ras zwierząt gospodarskich, z uwagi na posiadanie unikalnych cech, ma istotne znaczenie nie tylko dla rolnictwa i przemysłu spożywczego, ale również dla rozwoju obszarów wiejskich, ochrony przyrody, dziedzictwa kulturowego oraz nauki.